บันทึกประจำวันการเข้าหาคนแปลกหน้า - jwhite17

สวัสดีครับทุกคน!

ผมพักเบรกจากเว็บไซต์นี้ไปสักพักใหญ่แล้วครับ ผมอยากจะทำความเข้าใจเรื่องพวกนี้ด้วยตัวเองจากประสบการณ์ตรง ไม่ใช่จากคนอื่นที่ผมอ่านเจอในบอร์ดนี้ ผมตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองตั้งแต่วันที่กลับมาโคโลราโดเพื่อเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์ (CU-Boulder) ผมมาถึงโคโลราโดด้วยมุมมองใหม่ที่ว่า: ผมสามารถเป็นใครก็ได้ที่ผมอยากเป็น เพราะมันเป็นทางเลือกของผม ไม่ใช่ของคนอื่น

ผมเคยมีความกลัวอย่างมากในการเข้าหาผู้หญิง และผมสันนิษฐานว่าคนส่วนใหญ่ก็มีความกลัวนี้เหมือนกัน เพราะเราถูกโปรแกรมมาให้คิดว่าการเข้าหาคนแปลกหน้าเป็นเรื่องผิด ผมต้องการบรรลุเป้าหมายในการที่จะสามารถเข้าหาผู้หญิงคนไหนก็ได้ เมื่อไหร่ก็ได้ ที่ไหนก็ได้ และสนุกไปกับมัน โดยจะเข้าหาสาวๆ ให้ได้ 40 คนก่อนที่ซัมเมอร์เซสชั่นจะจบลง (8 สิงหาคม) และถ้าผมเจอสาวคุณภาพสักคน ก็อาจจะคบกันยาวๆ (LTR) ดังนั้น ผมเลยคิดว่าผมจะอาศัยอยู่ในหอพักช่วงซัมเมอร์และจะอยู่ในมหาวิทยาลัยเป็นส่วนใหญ่ ผมควรเริ่มเข้าหาแบบไม่รู้จักมาก่อน (cold approaches) เพราะที่นี่แหละที่ผมจะเจอสาวๆ ส่วนใหญ่ที่ผมอยากเดต อยากจูบ และอยากมีเซ็กส์ด้วย

ผมได้เรียนรู้เยอะมากในช่วงเดือนที่ผ่านมาจากการเข้าหาสาวๆ แบบไม่รู้จักมาก่อน ผู้หญิงทุกคนที่ผมเข้าหาล้วนเป็นมิตร ไม่มีใครหัวเราะเยาะใส่หน้าผม และไม่มีใครในบริเวณรอบๆ สนใจหรอกครับว่าคุณกำลังจีบสาวอยู่ นี่คือความกลัวบางอย่างที่ผมมีก่อนที่จะเริ่มเข้าหาแบบนี้ และจนถึงตอนนี้ยังไม่มีเรื่องไหนเป็นจริงเลย ผมสังเกตว่าระดับความสบายใจของผมเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่เข้าหาผู้หญิง มันง่ายขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับการทักทายคนแปลกหน้า ตอนแรกมันจะรู้สึกเกร็งๆ เพราะคุณไม่เคยทำ แต่ต่อมามันจะกลายเป็นเรื่องธรรมชาติสำหรับคุณ เรื่องการเข้าหาก็เหมือนกันครับ ใช่ครับ ผมยังมีอาการกระตุกบ้างนิดหน่อย แต่ถ้าสาวคนนั้นอยู่คนเดียว เธอเสร็จผมแน่!

นี่คือกระทู้บางส่วนที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผมออกจากกะลาครับ:

การเดินทางของ Walden ผ่านค่ายฝึกของ MOTU พัฒนาการของ Walden เห็นได้ชัดจากแต่ละโพสต์ที่เขาเขียน ขอบคุณ Walden ที่แบ่งปันประสบการณ์ครับ:
http://www.sosuave.com/vBulletin/showthread.php?s=&threadid=30105

คอลเลกชันการถูกปฏิเสธของ 2ndTour โพสต์นี้แสดงให้เห็นจริงๆ ว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่นในท้ายที่สุด:
http://www.sosuave.com/vBulletin/showthread.php?s=&threadid=16725

โพสต์ของ Photo 1 เรื่อง คุณเป็นผู้ชายที่แค่ไม่กล้าเข้าหาหรือเปล่า เปลี่ยนมุมมองของคุณได้จริงๆ ครับ:
http://www.sosuave.com/vBulletin/showthread.php?s=&threadid=20096

และคนอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วนอย่าง SexPDX, Stuart Scott, Vassago, Umbra, icepick, Survivor, The Edge, Pro, wheelin&dealin, Mr. Mystery, Pecker และคุณที่กำลังอ่านข้อความนี้อยู่ ล้วนช่วยให้ผมเชื่อว่าเป็นไปได้ที่จะเป็นคนที่คุณอยากเป็น

ผมยังไปไม่ถึงจุดที่ต้องการ แต่ในแต่ละวันผมขยับเข้าใกล้เป้าหมายไปอีกนิด ผมเขียนโพสต์นี้เพื่อหวังว่าจะสร้างแรงบันดาลใจให้ใครสักคนออกไปข้างนอกและเสี่ยงที่จะถูกปฏิเสธ เพราะพวกเขาจะได้เรียนรู้จากสิ่งนั้นมากกว่าเคล็ดลับประจำวันของดอนฮวนสิบข้อรวมกันเสียอีก ผมจะอัปเดตโพสต์นี้ทุกวัน และหวังว่าคนอื่นๆ จะมาแชร์ประสบการณ์ของตัวเองด้วย เพราะผมเชื่อว่าเราเรียนรู้จากกันและกันได้มากครับ

อีกอย่าง ผมถามผู้หญิงทุกคนที่ผมสนใจว่ามีแฟนหรือยัง เพราะผมไม่อยากยุ่งกับแฟนชาวบ้าน มันรับมือยากเกินไปสำหรับผมครับ

การเข้าหาแบบไม่รู้จักมาก่อน 23 ครั้งแรก และกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ:

การเข้าหาครั้งที่ 1 เมื่อ 30 มิถุนายน 2003
ผมเจอสาวผมสีน้ำตาลสวยระดับ 9 ทำงานเป็นพนักงานต้อนรับตอนที่ผมไปกินมื้อเที่ยงที่ร้านอาหารเม็กซิกันร้านนี้ ผมถามเธอว่ามีแฟนหรือยัง และเธอให้คำตอบแบบกำกวมเหมือนว่ามีแฟนแล้ว แต่เธออยากได้เบอร์ผม ผมบอกเธอว่า "ไม่ ผมถามคุณก่อนนะ" (ขอบคุณเว็บ sosuave ครับ) และเธอก็ยังไม่ยอมให้เบอร์ แต่เธอบอกให้ผมกลับมาใหม่ตอนสิ้นฤดูร้อน เดี๋ยวผมจะมาเล่าให้ฟังทีหลังว่าเรื่องนี้จบยังไง เธอดูเหมือนจะมีระดับความสนใจสูงนะแต่มีแฟนแล้วในตอนนั้น

การเข้าหาครั้งที่ 2 เมื่อ 1 กรกฎาคม 2003
ผมเจอสาวน่ารักทำงานที่ร้านขายฮอตด็อก ผมเลยรู้ทันทีว่าเธอชอบกินเนื้อ ผมเข้าไปหา คุยกันสั้นๆ ขอเบอร์ และก็ได้มา ผมโทรหาเธอไม่กี่วันต่อมาเพื่อขอนัดเดต และเธอบอกว่าจะโทรกลับ ผมยังรอสายนั้นอยู่เลยครับ คนถัดไป!!!

การเข้าหาครั้งที่ 3 เมื่อ 2 กรกฎาคม 2003
ผมกำลังเดินดูรอบๆ มหาวิทยาลัยเพื่อทำความคุ้นเคยเพราะจะเปิดเรียนในอีกหนึ่งสัปดาห์ ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูหุ่นสุดยอดมากจากระยะไกล และผมก็ถามไปแล้วว่าตึกนั้นตึกนี้ไปทางไหน ก่อนจะมารู้ตัวว่าเธอไม่ได้สวยขนาดนั้น เธอดูเหมือนจะสนใจเพราะเธอถามคำถามผมรัวๆ เลย ผมน่าจะขอเบอร์เธอได้แต่ผมเลือกที่จะไม่ขอครับ

ไม่มีการเข้าหาระหว่างวันที่ 3 ถึง 7 กรกฎาคม เพราะผมต้องเตรียมตัวและไปร่วมงานแต่งงานของแม่ และโรงเรียนก็ใกล้จะเปิดแล้วด้วย แถมผมก็ขี้เกียจครับ

การเข้าหาครั้งที่ 4 เมื่อ 8 กรกฎาคม 2003
วันแรกของซัมเมอร์เซสชั่น ผมกำลังกินไข่อยู่ตอนที่เห็นสาวผมน้ำตาลหุ่นเพรียวสวยระดับ 8 เดินผ่าน ผมเลยเรียกเธอไว้และคุยกันสั้นๆ แล้วก็ขอเบอร์ เธอให้เบอร์มาและผมโทรหาเธอในอีกสองวันต่อมา ผมเจอระบบฝากข้อความเสียง ผมเลยทิ้งข้อความไว้บอกว่าผมอยากเจอเธอเพื่อดื่มกาแฟด้วยกันสักครั้งและให้เธอโทรกลับ เธอไม่เคยโทรมาเลยครับ จัดสาวคนต่อไปมาเลย!

การเข้าหาครั้งที่ 5 เมื่อ 9 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวสวยระดับ 9 นอนเล่นอยู่หน้าหอพักของผม ผมเข้าไปหาเธอทันทีโดยไม่ลังเลเลย ผมอยู่กับเพื่อนผู้ชายสองสามคน และเรามีบทสนทนาที่น่าสนใจกับเธอ
ต่อมา ไม่กี่วันหลังจากนั้นเธอก็เข้ามาคุยเล่นในห้องผม ตอนแรกเธอดูประหม่านิดหน่อย แต่สักพักเธอก็เปิดใจ หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เธอมาค้างคืนด้วย ซึ่งผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เธอเป็นสาวคุณภาพที่คบยาวๆ ได้แน่นอน แต่ผมยังอยากดูว่ามีอะไรให้ค้นหาอีกบ้างข้างนอกนั่น

การเข้าหาครั้งที่ 6 เมื่อ 10 กรกฎาคม 2003
ผมกำลังเดินไปเรียนบนทางเท้าตอนที่เห็นสาวผมบลอนด์สวยระดับ 9 เดินสวนมาทางผม ผมเลยตัดสินใจลงมือและผมมีเวลาไม่มากเพราะใกล้จะเข้าเรียนแล้ว ผมถามว่าเธอโสดไหม เธอตอบว่าโสด ผมเลยบอกเธอว่า "ผมต้องไปแล้ว แต่ผมอยากทำความรู้จักคุณจริงๆ ขอเบอร์หน่อยได้ไหม" และเธอก็ให้เบอร์มา ผมโทรไปสองวันถัดมาและนัดเดตดื่มกาแฟในสัปดาห์ถัดไปและเธอก็ตอบตกลง ผมกำลังจะไปเดตครั้งที่สามกับเธอปลายสัปดาห์นี้ครับ อีกอย่าง ผมทำขั้นตอนขอเบอร์ทั้งหมดนี้ในเวลาประมาณสามสิบวินาที ดังนั้นมันเป็นไปได้ครับที่จะนัดเจอสาวสวยในอนาคตโดยไม่ต้องสร้างความคุ้นเคยมาก่อน

การเข้าหาครั้งที่ 7 เมื่อ 11 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวฮอตอีกคนเดินตรงมาหาผมจากหอพักอื่น ผมหยุดเธอ คุยกัน และพบว่าเธอไม่โสด ผมเลยตัดสินใจถอย

การเข้าหาครั้งที่ 8 เมื่อ 11 กรกฎาคม 2003
จากนั้นผมเห็นสาวอีกคนและผมได้เบอร์เธอมา เธออายุสิบเจ็ด ผมดูไม่ออกว่าเธออายุเท่าไหร่ แต่เนื่องจากผมพยายามจะจีบสาวมหาลัย ผมเลยไม่เคยโทรหาเธอเลย และมีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้นหลังจากนั้น

การเข้าหาครั้งที่ 9 เมื่อ 11 กรกฎาคม 2003
หลังจากนั้นผมเข้าหาผู้หญิงคนหนึ่งตรงบันได เธอบอกว่าเธอไม่โสด แต่อยากรู้ว่าทำไมผมถึงเข้าหาเธอ? ผมตัดสินใจเดินหนีเพราะผมต้องการหาสาวโสดสุดฮอต ไม่เอาแบบที่มีแฟนติดมาด้วยครับ

การเข้าหาครั้งที่ 10 เมื่อ 13 กรกฎาคม 2003
ผมเจอสาวน่ารักที่ซูเปอร์มาร์เก็ต Safeway ผมคุยกับเธอนิดหน่อยแล้วถามว่าโสดไหม เธอตอบว่าไม่ เธอบอกขอโทษด้วยท่าทางเหมือนว่าเธออยากจะไปเดตกับผมถ้าเธอโสด

การเข้าหาครั้งที่ 11 เมื่อ 13 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่บนขอบตึกกับจักรยานของเธอ ผมทักว่า "ทำอะไรอยู่ครับ พักเหนื่อยเหรอ?" และเธอดูเป็นมิตรและสนใจมากเพราะผมกล้าที่จะเข้าหาเธอ เธอดูอายุไม่เยอะจากระยะไกล แต่จริงๆ เธออายุประมาณ 35 ปีแล้ว เราคุยกันสิบนาที แต่ผมไม่ได้ปิดจ็อบขอเบอร์เพราะผมอยากได้สาวรุ่นราวคราวเดียวกันครับ

สาวๆ เข้าหาผม ครั้งที่ 1 เมื่อ 13 กรกฎาคม 2003
เพื่อนของเคทสามหรือสี่คนเข้ามาหาผมและอยากรู้ว่าผมเป็นคนยังไง จากนั้นผมก็ให้เบอร์พวกเธอไปเพื่อให้โทรหาผม (แค่ลองดูว่าพวกเธอจะโทรไหม) และที่น่าแปลกใจคือพวกเธอโทรมาครับ แต่ผมปฏิเสธที่จะไปเที่ยวกับพวกเธอเพราะผมไม่อยากเดตกับเด็กอายุ 17 เพราะผมพ้นวัยมัธยมมาแล้ว

การเข้าหาครั้งที่ 12 เมื่อ 14 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวผมบลอนด์น่ารักที่ชั้นบนสุดของร้านหนังสือ เธอมองมาที่ผมสองสามครั้ง แต่ผมต้องรอสักพักกว่าจะเข้าไปหาเพราะคนอยู่เยอะ ผมดีใจที่ได้เข้าไปหาเพราะถึงเธอจะไม่โสดแต่ดูสนใจในตัวผมมากเพราะผมกล้าเสี่ยง และเธอตอบสนองเหมือนกับว่าเธอรอให้ผมเข้าไปหาอยู่แล้ว เราคุยเรื่องสัพเพเหระสั้นๆ ว่าเรียนเอกอะไร มาจากไหน ฯลฯ ผมเดินออกมาด้วยความมั่นใจที่พุ่งปรี๊ดเลยครับ

การเข้าหาครั้งที่ 13 เมื่อ 16 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวผมสีน้ำตาลน่ารักที่ผมตัดสินใจเข้าไปหาบนถนน เธอเป็นคนตรงและเป็นมิตรมาก แต่ผมไม่ประสบความสำเร็จเพราะเธอมีแฟนแล้ว หรือไม่ก็มีเจ้าของแล้ว หรือมีสามี หรือบางทีเธออาจจะเป็นเลสเบี้ยน

การเข้าหาครั้งที่ 14 เมื่อ 17 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวผมสีน้ำตาลน่ารักอีกคนที่ห้องสมุด ผมเลยตัดสินใจถามเธอว่าโสดไหม (ผมไม่อยากชวนคุยเพราะคนกำลังอ่านหนังสือกันอยู่) เธอตอบกลับมาด้วยการทำปากพะงาบๆ ว่า "ไม่" แบบไม่มีเสียง และผมก็เดินออกมา ความมั่นใจของผมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ กับการเข้าหาแต่ละครั้งที่ผมทำ

การเข้าหาครั้งที่ 15 เมื่อ 17 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวผมบลอนด์น่ารักทำงานอยู่ในยิม เธอดูเป็นมิตรและสนใจมาก เพราะเธอตอบว่ามีแฟนแล้วด้วยน้ำเสียงหดหู่หลังจากเราคุยกันจบ

การเข้าหาครั้งที่ 16 เมื่อ 17 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวคนหนึ่งที่ผมมักจะเห็นเดินอยู่แถวมหาวิทยาลัย เธอให้เลขห้องพักผมมาครับ เธอดูเหมือนจะสนใจอยู่นิดหน่อย เธอพักอยู่ที่ตึก Bracket ___ มีหนุ่มมหาลัยคนไหนเคยขอเบอร์โทรศัพท์แล้วได้เลขห้องมาแทนไหมครับ???? ผมตัดสินใจไม่ตามต่อเพราะตอนนี้ผมเห็นเธอตลอดเวลา และผมไม่คิดว่าเธอคุ้มค่ากับเวลาของผม เพราะถ้าเธอสนใจจริงๆ เธอคงให้เบอร์โทรศัพท์ผมมาแล้ว

การเข้าหาครั้งที่ 17 เมื่อ 18 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวผมบลอนด์ที่เพิ่งออกกำลังกายเสร็จ ผมได้เบอร์เธอมา และเธอบอกว่าผมรุกแรงมาก และผมตอบกลับไปว่า ผมรู้! เธอให้เบอร์มาแล้วมาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมโทรหาเธอและเจอเครื่องตอบรับอัตโนมัติ ผมพูดข้อความแบบเดียวกับที่พูดกับสาวคนก่อนเป๊ะ และไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอไม่เคยโทรกลับมา ขอสาวคนถัดไปครับ!

การเข้าหาครั้งที่ 18 เมื่อ 19 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวคนหนึ่งใกล้หอพักและผมเข้าไปแนะนำตัวทันที เธอสวยระดับ 7 และผมไม่ได้ขอเบอร์เพราะเธอพักหอเดียวกับผม

การเข้าหาครั้งที่ 19 เมื่อ 21 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวผมบลอนด์ที่ฮอตสุดๆ เดินมากับพ่อแม่เพื่อมาปฐมนิเทศ ผมเดินตรงเข้าไปหาเธอแล้วพูดว่าขอโทษนะครับ แนะนำตัว และพบว่าเธอมีแฟนแล้ว สีหน้าพ่อแม่เธอนี่ประเมินค่าไม่ได้เลยครับ ผมอยากจะมีกล้องถ่ายรูปเก็บภาพนั้นไว้จริงๆ

สาวๆ เข้าหาผม ครั้งที่ 2 เมื่อ 22 กรกฎาคม 2003
สาวๆ บางคนที่ผมเดินผ่านเริ่มทักว่า "หวัดดี สบายดีไหม" ผมก็คุยเล่นตามมารยาทกับพวกเธอ ไม่มีใครดึงดูดความสนใจผมได้จริงๆ ผมเลยจบการสนทนาแล้วเดินออกมา

สาวๆ เข้าหาผม ครั้งที่ 3 เมื่อ 23 กรกฎาคม 2003
สาวกลุ่มนี้เริ่มบทสนทนาตอนที่ผมเดินผ่านพวกเธอ พวกเธอดูเด็กไปหน่อย แต่ผมก็ยังคุยสั้นๆ เพื่อฝึกฝนและเพื่อความสนุก เพราะผมชอบเจอคนใหม่ๆ ครับ

การเข้าหาครั้งที่ 20 เมื่อ 24 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวคนหนึ่งนอนเล่นอยู่บนพื้นปูน ผมเลยเริ่มบทสนทนากับเธอและเธอดูเป็นมิตรมาก แต่หน้าตาเธอไม่ได้สวยขนาดนั้นผมเลยไม่ขอเบอร์ หุ่นเธอสุดยอดมาก แต่หน้าตาทำให้คะแนนตกลงไปหลายจุดและผมไม่ต้องการเธอแล้ว

การเข้าหาครั้งที่ 21 เมื่อ 24 กรกฎาคม 2003
ผมเดินตามหลังสาวคนหนึ่งที่ผมให้คะแนน 8 เธอโสด แต่เธอยังไม่มาเรียนที่ CU-Boulder จนกว่าจะเดือนหน้า เธออาศัยอยู่ในโบลเดอร์ เธอดูสนใจนะ แต่เธอไม่รับข้อเสนอของผมและกล่าวขอโทษ คราวหน้าผมควรพูดประมาณว่า "งั้นเอาเบอร์คุณมาตอนนี้เลย แล้วอีกเดือนนึงผมจะโทรหา คุณจะไม่มีทางลืมคนแปลกหน้าสุดเซ็กซี่คนนี้หรอก"

การเข้าหาครั้งที่ 22 เมื่อ 27 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวผมบลอนด์น่ารักทำงานอยู่ที่แคชเชียร์ศูนย์นันทนาการ ผมเลยเดินเข้าไปถามว่าโสดไหม และเธอไม่โสด ผมหันหลังกลับ เธอเรียกผมไว้และถามชื่อผม เธอกับผมคุยกันถูกคอ และเธอบอกผมด้วยซ้ำว่าให้กลับมาใหม่พรุ่งนี้เวลาเดิม

การเข้าหาครั้งที่ 23 เมื่อ 28 กรกฎาคม 2003
ผมเห็นสาวผมบลอนด์น่ารักอีกคนเดินผ่านร้านหนังสือ ผมเลยตัดสินใจเข้าหา เธอโสด และผมมีบทสนทนาที่ยอดเยี่ยมกับเธอ เสียดายที่เธอแค่มาเที่ยว เพราะผมคิดว่าเธอคงตอบตกลงถ้าเธอเรียนที่ CU

ผมจะมาเพิ่มข้อมูลในนี้ทุกวันจนกว่าจะถึงเป้าหมายครับ

การเข้าหาครั้งที่ 24 เมื่อ 29 กรกฎาคม
วันนี้ผมไม่เจอสาวสวยคนไหนที่อยู่คนเดียวโดยไม่มีโทรศัพท์มือถือแนบหูเลย ขณะที่ผมเดินไปยิม ผมเห็นสาวสวยระดับ 8 เดินไปอีกทาง ผมไม่อยากพลาดโอกาสนี้ ผมเข้าหาเธอและถามว่าโสดไหม และเธอไม่โสด เธอบอกขอโทษ แต่เธอไม่อยากคุยกับผมจริงๆ และผมก็ถอยออกมา การเข้าหาผู้หญิงแบบสุ่มมันง่ายขึ้นทุกครั้งครับทุกคน และคุณคงจะไม่ได้เจอพวกเธออีกแล้ว ดังนั้นไม่มีอะไรต้องกลัวครับ

หวัดดีครับทุกคน ผมเบื่อๆ แถมก็นอนไม่หลับด้วย! เลยคิดว่ามาตอบคำถามพวกคุณหน่อยดีกว่าครับ

ถึงคุณ MagicDonJuan นะครับ
คุณอาจจะพูดถูกเรื่องที่ผู้หญิงคนนั้นดูจะสนใจผมมาก แต่ผมว่าเธอปฏิเสธการเข้าหาของผมแบบรักษามารยาทด้วยการให้เบอร์ห้องมา หลังจากที่ผมขอเบอร์โทรศัพท์เธอไปตรงๆ ครับ แล้วเคยดูเรื่อง Seinfeld ตอนที่มีผู้หญิงที่ดูน่ากลัวเวลาไม่มีแสงส่องหน้าไหมครับ? ยัยคนนี้ก็ประมาณนั้นเลย บางมุมก็ดูฮอต แต่บางมุมก็ดูแปลกๆ ผมคิดว่าผมน่าจะหาที่ฮอตกว่านี้ได้ และผมไม่อยากเสียเวลากับเธอครับ

ปกติผมก็แค่เดินเข้าไปหาพวกเธอเลยโดยไม่กังวลเรื่องการสบตา (EC) การยิ้ม หรือภาษากายที่เหมาะสมจากฝ่ายหญิงก่อนจะเข้าไปหา ผมไม่สนหรอกว่าต้องทำสิ่งที่ 'ถูกต้อง' ไหม เพราะมันมีเรื่องให้คิดเยอะเกินไป ผมก็แค่เข้าไปหาผู้หญิงที่ผมต้องการเท่านั้นแหละครับ ลองอ่านเคสที่ 19 ดู ผมแทบจะต้องวิ่งสปีดตามเธอไปเลย และผมว่าเธอคงไม่เห็นผมจนกระทั่งผมเริ่มชวนคุยด้วยซ้ำ มีคำถามมาถามพวกคุณด้วยครับ: ผู้หญิงทุกคนจะส่งสัญญาณให้ผู้ชายที่เขาชอบหรือเปล่า? พวกเธออาจจะทำนะ แต่มันดูยากเวลาอยู่ในมหาวิทยาลัยหรือตามท้องถนนที่เธอกำลังเดินสวนมาหาเรา นี่คือสิ่งที่ผมมักจะพูด ซึ่งผมเอามาจาก David D ครับ:

ผม: "ขอถามอะไรเร็วๆ หน่อยได้ไหมครับ?"
สาวสวย (HB): "ได้สิ"
ผม: "คุณโสดหรือเปล่าครับ?"----ใช้โทนเสียงแบบ "ผมแค่อยากรู้เฉยๆ" ครับ

• ถ้าใช่ ผมก็จะคุยต่อแล้วสุดท้ายก็ขอเบอร์ปิดท้าย ซึ่งอัตราความสำเร็จคือ 100 เปอร์เซ็นต์ ถ้าผู้หญิงคนนั้นอยู่ในโบลเดอร์ (Boulder) (ยกเว้นยัยคนที่ให้เบอร์ห้องผมมานะ)

• ถ้าไม่ ผมก็จบการสนทนาตรงนั้นเลยครับ

ถึงคุณ Walden นะครับ
ผมจะเช็กทันทีว่าพวกเธอโสดไหมตอนที่เริ่มคุยกันครั้งแรก ผมไม่เอาผู้หญิงที่มีแฟนแล้วครับ เพราะนั่นหมายความว่าพวกเธออาจจะนอกใจได้ ซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมมองหา ผมต้องการผู้หญิงโสดเพราะมันรับมือได้ง่ายกว่า และผมไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่องแฟนที่น่าเบื่อของเธอด้วยครับ

ผมได้รับคำตอบที่น่าสนใจมาบ้าง (เหมือนผู้หญิงคนแรกที่ผมเข้าไปจีบ เธอมีแฟนแล้วแต่เธอก็ดูสนใจผม เดี๋ยวถ้าผมไปหาเธออีกจะมาอัปเดตให้ฟังนะ) แต่ส่วนใหญ่ผมจะได้คำตอบแบบ 'ใช่' หรือ 'ไม่' ตรงๆ เลย มีผู้หญิงแค่คนเดียวเองที่พูดกับผมว่า "ฉันมีแฟนแล้ว" ผมว่าก็น่าสนใจดี บางทีพวกเธออาจจะพร้อมจะนอกใจก็ได้ และผู้หญิงส่วนใหญ่ที่ตอบว่า "ไม่" มักจะใช้โทนเสียงเหมือนกับว่าอยากจะออกเดทกับผมถ้าพวกเธอโสดอยู่ครับ

ถึงคุณ Miles Davis นะครับ
ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะครับ ผมซึ้งใจจริงๆ! :)

ถึงคุณ Tano นะครับ

ทำไมคุณถึงถามผู้หญิงพวกนี้ว่าโสดหรือเปล่า?

ก็อย่างที่บอกแหละครับ ผมไม่ต้องการผู้หญิงที่นอกใจแฟน ผมมองหาผู้หญิงที่มีคุณภาพ ไม่ใช่พวกสำส่อนที่จะนอนกับผู้ชายคนไหนก็ได้ ผมเห็นด้วยว่าผมอาจจะพลาดโอกาสที่จะได้เซ็กส์ไปเยอะ แต่ผมไม่อยากไปเอากับยัยหน้าไหน แล้วจู่ๆ แฟนเธอก็โผล่เข้ามาหาเรื่อง ผมไม่อยากเสียเวลากับผู้หญิงพวกนั้น ขอแค่คนโสดสำหรับผมก็พอ มีเรื่องให้กังวลน้อยกว่า และที่นี่ผมก็มีตัวเลือกให้เลือกเพียบเลยครับ

อีกอย่าง คุณจะบอกได้อย่างไรจากการดูภาษากายของผู้หญิงว่าเธอมีเจ้าของแล้วหรือยัง? ผมไม่สนเรื่องนั้นหรอก เพราะผมต้องการหาประสบการณ์ให้ได้มากที่สุด และผมก็สนุกมากด้วยที่ได้ทำแบบนี้ ถ้าผมเห็นสาวฮอตที่ผมคิดว่าดูดี ผมจะเดินเข้าไปหาทันทีไม่ว่าเธอจะส่งสัญญาณให้หรือไม่ก็ตาม

ถึงคุณ Pimp-scle นะครับ
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะเพื่อน ผมควรจะลองดูบ้างเหมือนกัน ประเด็นคือ ลองอ่านข้างบนดูนะว่าทำไมผมถึงถามว่าโสดไหม ผมทำสำเร็จ 100 เปอร์เซ็นต์ในการขอเบอร์ถ้าผู้หญิงคนนั้นโสดและอยู่ในโบลเดอร์ (ยกเว้นยัยคนที่ให้เบอร์ห้องผมมา! :confused:) อีกอย่าง ผมค่อยมาสร้างสายสัมพันธ์หลังจากรู้ว่าเธอโสดแล้วถ้าผมมีเวลานะครับ

การเข้าหาครั้งที่ 25 เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2003
ผมเพิ่งตื่นตอน 8:30 น. และกำลังเดินไปกินข้าวเช้าจากหอพักตอน 8:45 น. แล้วผู้หญิงผมสีน้ำตาลอ่อนน่ารักๆ คนนี้ (คะแนนประมาณ 7.5) กำลังจะเดินผ่านไป แน่นอนว่าผมหยุดเธอไว้เพราะต้องคว้าโอกาสนั้นไว้ ผมได้คุยกับเธอนิดหน่อยแต่ก็ต้องตัดบทให้สั้นลงเพราะผมหิวมาก เธอโสดและยื่นเบอร์ให้หลังจากที่ผมขอครับ

การเข้าหาครั้งที่ 26 เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2003
ผมกำลังเดินกลับหอเพื่อไปกินมื้อเที่ยงตอนที่ผมเห็นสาวสวยระดับ 8 (HB8) ยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์คนเดียว ผมเลยถามคำถามเดิม เธอตอบว่า “ฉันมีแฟนแล้วค่ะ แต่ขอบคุณที่ถามนะคะ” ผมประทับใจในความซื่อสัตย์ของเธอ และผมคงทำให้เธออารมณ์ดีไปทั้งวันแน่ๆ ที่เข้าไปจีบ วันนี้ยังเหลือเวลาอีกเยอะ มาดูกันว่าผมจะจีบสาวได้อีกกี่คน แล้วเจอกันครับ JW

การเข้าหาครั้งที่ 27 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2003
วันนี้ไม่ค่อยเห็นอะไรมากครับ แต่ตอนที่ผมกำลังออกจากตึกศิลปะ ผมสังเกตเห็นสาวบลอนด์น่ารักในชุดออกกำลังกายเดินผ่านไป ผมไม่ทันคิดเรื่องการเดินเข้าไปหาเลย ผมทำทันที ลืมกฎ 3 วินาทีไปได้เลย นี่มันไม่ถึง 1 วินาทีด้วยซ้ำ ผมถามว่าเธอโสดไหม และคำตอบคือใช่ ผมเลยได้เบอร์เธอมา แต่เธอก็ถามผมว่าผมกำลังทำโปรเจกต์อะไรอยู่หรือเปล่า ผมไม่เคยได้รับคำตอบแบบนี้มาก่อน เลยอยากรู้ว่า พวกคุณคิดว่าเราสามารถมั่นใจเกินไปเวลาเข้าไปจีบสาวได้ไหมครับ? ผมเดาว่าการมีความมั่นใจมันดีกว่าการมีอาการประหม่าล่ะนะ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ผมไม่รู้สึกกลัวที่จะเข้าไปหาสาวแปลกหน้าตามท้องถนนเหมือนตอนที่เริ่มทำใหม่ๆ แล้วล่ะครับ

ผู้หญิงจากการจีบครั้งที่ 5 มานอนค้างที่ห้องอีกแล้ว และวันนี้ ผมรู้สึกเหนื่อยมากเมื่อเช้านี้ ผมไม่ได้ลุกจากเตียงจนถึง 11 โมง และไม่มีเวลาไปจีบสาวเลยในวันนี้เพราะ 1) ผมต้องทำโปรเจกต์ศิลปะ—งานปั้นดินเผา—จนถึง 4:30 น. 2) ผมไม่เห็นสาวฮอตๆ เลย—พวกเธอหายตัวไปหมดหลังจาก 4:30 น. แต่ยังไงก็ยังมีวันหน้าเสมอครับ อีกอย่าง คืนนี้ผมไปปาร์ตี้มา ผมน่าจะเจอผู้หญิงสัก 10 คนได้ แต่ส่วนใหญ่เมาเละซึ่งผมไม่สนใจเลย ผมโอเคถ้าผู้หญิงจะดื่มนิดหน่อยแต่ไม่ใช่ดื่มหนักเพื่อจะไปแข่งกับพวกผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่าเธอสองเท่า อีกอย่างที่ผมไม่เข้าใจคือพวกผู้ชายที่คลั่งไคล้สาวฮอตจนเกินเหตุ อย่างคืนนี้ มีผู้ชายคนหนึ่งตามติดผู้หญิงคนนี้แจเพียงเพราะเธอฮอตสุดๆ แต่เธอไม่มีบุคลิกอะไรเลย พวกผู้ชายบางคนตาบอดหรือเปล่าครับ? ผมเจอสาวที่ฮอตกว่านี้ทุกวัน บางทีผมก็อยากจะเดินไปหาสาวฮอตแล้วถามว่า "ข้างในนั้นมีตัวตนอยู่บ้างไหม?" อย่างไรก็ตาม คืนนี้ผมสนุกมาก และรอให้ถึงวันพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้วครับ แล้วเจอกัน J

การเข้าหาครั้งที่ 28 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2003
ผมกำลังเดินไปห้องสมุด และเห็นสาวระดับ 7 (HB7) เดินสวนทางมาหาผม ผมเลยหยุดเธอ ถามว่าโสดไหม ได้คำตอบกลับมาว่า "ทำไมคะ?" ไม่เคยได้ยินคำตอบแบบนี้มาก่อนเลย ปกติจะมีแค่ "ใช่" หรือ "ไม่" เท่านั้น! ดังนััน ผมเลยบอกเธอว่าผมอยากทำความรู้จักกับเธอสักวัน และเธอก็ประมาณว่า "โอเค" แล้วผมก็พูดว่า "อืม งั้นผมขอทึกทักเอาว่าคำตอบคือใช่ คุณโสดนะครับ" เธอตอบว่าใช่ และผมก็ขอเบอร์เธอมา ตอนที่ผมทำแบบนี้มีคนอยู่แถวนั้นด้วย และจากที่ผมเห็นคือ ไม่มีใครสนใจหรอกครับที่คุณจะไปจีบสาว

การเข้าหาครั้งที่ 29 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2003
ผมกำลังกินมื้อเที่ยงอยู่ข้างบันไดตอนที่เห็นสาวผมเข้มเดินขึ้นมาพร้อมกับใส่กางเกงขาสั้นรัดรูปที่มีสโลแกนของมหาลัย CU (พวกคุณคงรู้ใช่ไหมว่าผมหมายถึงแบบไหน :D) และผมก็เข้าไปหาเธอตอนที่กำลังจะไป เรามีบทสนทนาที่ดีมาก แล้วผมก็บอกเธอว่าต้องไปแล้ว (ซึ่งต้องไปจริงๆ) ผมได้เบอร์เธอมาและได้ข้อมูลว่าเธอพักที่ไหนด้วย (อยู่ข้างหอผมนี่เอง :D)

การเข้าหาครั้งที่ 30 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2003
ผมกำลังทำรายงานสะท้อนคิดสำหรับวิชาศิลปะอยู่ (เป็นวิชาที่ยากนะเนี่ย :p) และผมเห็นสาวบลอนด์ระดับ 8 (HB8) กำลังนั่งทำงานบางอย่างอยู่ ผมเดินตรงเข้าไปหาเธอแล้วถามว่าโสดไหม เธอโสดครับ ยกเว้นแต่ว่าเธอกำลังจะไปพอดี เธอยังถามเลยว่าผมพูดจริงหรือเปล่า เพราะใครที่ไหนเขาจะมาจีบสาวในห้องแล็บคอมพิวเตอร์กัน ผมบอกเธอว่าผมจริงจังนะ และเธอดูสนใจและรู้สึกเป็นเกียรติแต่ผมก็ถูกปฏิเสธ ข้อดีของเรื่องนี้คือผมไม่สนว่าเธอจะมองผมยังไง ผมแค่ต้องการเรียนรู้จากการจีบครั้งนี้และการจีบครั้งอื่นๆ ของผมด้วยครับ